ว่าด้วยเรื่องของเนื้อคู่

เห็นข่าวน้องคนนึงต้องเลิกกับแฟนด้วยเหตุผลบางประการทั้งๆที่ยังรักกันอยู่ ก็ทำให้นึกถึงเรื่องของบุพเพสันนิวาสขึ้นมา

ด้วยความที่มนุษย์เวียนว่ายตายเกิดมาหลายภพหลายชาติ (ตามหลักพระพุทธศาสนา) ไม่ว่าจะเกิดเป็นหญิงบ้าง หรือชายบ้าง แต่ละชาติก็จะมีทั้งคู่บุญและคู่กรรม สะสมไว้จนนับไม่ถ้วน บางคู่ทำบุญร่วมกันมาน้อย อุปสรรคในความรักก็มีมาก อยู่กันไม่ได้นาน บางคู่ทำบุญร่วมกันมามาก อุปสรรคก็จะน้อย อยู่ด้วยกันได้จนแก่เฒ่า บางคนทำบุญร่วมกับหลายๆคนมาก่อน มีสัญญาต่อกันหลายชาติ ชีวิตรักก็มักจะวุ่นวายด้วยมีคู่เดิมมาเกิดตามกันหลายๆคน ทำให้ผิดศีลข้อสามได้ง่าย ต้องเวียนว่ายอยู่ในวัฏสงสารไปอีกไม่รู้กี่ภพกี่ชาติ

แต่หากพิจารณาดูให้ถี่ถ้วนแล้ว โลกนี้มีอะไรเป็นของเราบ้าง? เพื่อนสมัยอนุบาล ประถม มัธยมหรือมหาวิทยาลัยที่เคยสัญญาว่าจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป ตอนนี้ยังมีเหลืออยู่กี่คน ของที่เคยเก็บเงินแทบตายซื้อมาเพราะอยากได้มาก ตอนนี้ยังรักยังหวง หรือยังมีอยู่ในความครอบครองหรือเปล่า พ่อแม่ ญาติพี่น้อง หรือคนที่เคยคิดว่าเป็นเนื้อคู่ จะอยู่ด้วยกัน ดูแลกันจนแก่เฒ่า ตอนนี้ยังรักกันเท่าเดิม ยังอยู่ข้างๆกันรึเปล่า? หากโชคดี ยังมีอยู่ จะอยู่ด้วยกันแบบนี้ได้อีกกี่ปี?

ไม่มีใครไม่พลัดพรากจากของรัก ไม่จากเป็นก็ต้องจากตาย พอตายไป กลับมาเกิดใหม่ ก็จำกันไม่ได้แล้ว เหลือเพียงแค่ความรู้สึก ว่าเห็นคนนี้แล้วรู้สึกคุ้นเคยแต่นึกไม่ออกว่าเคยเจอที่ไหน บางคนเห็นแล้วรู้สึกดี บางคนเห็นแล้วรู้สึกเกลียดกลัวไม่รู้สาเหตุ เคยเป็นกันใช่ไหม? ทั้งหมดนี้เป็นเพราะกรรมที่มีร่วมกันมา เพราะความยึดมั่นถือมั่น เพราะคำสัญญาต่างๆ ทั้งจำได้และจำไม่ได้

ทางเดียวที่จะหลุดพ้นจากบ่วงกรรมเหล่านี้ได้คือการมุ่งหน้าสู่พระนิพพาน หากสามารถปฏิบัติจนสามารถหลุดพ้นได้ในชาตินี้ ก็ต้องขออนุโมทนาสาธุบุญกับท่านเหล่านั้นด้วย แต่โดยมากก็ยังต้องเกิดดับๆ กลับมาเจอกันอีกหลายชาติ กว่าจะละกิเลสได้แล้วไปนิพพาน เพราะฉะนั้น สิ่งเดียวที่จะสามารถทำได้ในตอนนี้คือการมีเมตตาต่อกัน ไม่ว่าจะได้อยู่ด้วยกันหรือไม่ เมตตานี้แหละ จะช่วยให้ลดกรรมที่มีต่อกันลงได้ ทำไปเรื่อยๆ อุปสรรคในการครองเรือนย่อมลดน้อยลงไปเรื่อยๆ

แม้คนใดไม่มีคู่ ก็อย่าได้เสียใจไป ถือเสียว่าเรามีเจ้ากรรมนายเวรน้อยลงไปหนึ่งคน หากมีคู่อยู่แล้วก็ดูแลกันให้ดี เอื้ออาทร เป็นกำลังใจให้กัน ย่อมผ่านพ้นอุปสรรคในชีวิตไปได้ แต่หากจำต้องแยกจากกัน ไม่ว่าจะจากเป็นหรือจากตาย ก็ขอให้จากกันด้วยดี มีความหวังดีต่อกัน ไม่มีอะไรติดค้าง ไม่เสียใจภายหลัง ไม่เป็นบุพเพอาละวาดของกันและกันในชาติต่อๆไป

ส่วนน้องคนนี้ เขาเลือกความกตัญญู ก็ถือว่าเป็นคนดี มีคุณธรรม เห็นความสุขส่วนรวมมากกว่าความสุขส่วนตน ต่อไปย่อมได้ดี มีบุพเพสันนิวาสเข้ามาไม่ช้าก็เร็ว อนุโมทนาสาธุ ในความกตัญญูและเสียสละนี้ด้วยค่ะ 🙏

-ใช้ชีวิตจิปาถะ-

ใส่ความเห็น